Author Archives: Faysal Memon

About Faysal Memon

I am still in the journey of self-discovery; hence I can not describe myself Heh...! I do believe though that honesty appeals to me, so doe’s integrity of character. I am Spiritual person, one for whom religion & motherland is the most important in the life… We humans understand so less, and can never understand all, we don’t even understand the concept of nothingness and all completely… I Seek truth & beauty… Is truth beauty or Beauty truth? Such are the questions that run through my head… I think I am smart in a stupid way. I am a combination of an extrovert and introvert… More of an Extrovert… But a deeper Introvert, Heh… Make sense? I believe in deeper Relations… I am for all or nothing, pretty loyal to friends, always tries to be there for my dear ones… I can say quite confidently that I am a passionate person… Maybe compassionate as well… Sexuality and lust are not things that I think are taboo, as is what society is tends to impose on us… But many would disagree with me here I know… Hold sacred the little thing as well as the big things, and always try to look at the way of reality… I love music, meaningful music… it doesn’t matter if its rock or classical, if it conveys feelings, it’s good for me…!!! ڪو ڪيئن چوي ڪو ڪيئن چوي مان جو ئي آهيان سو ئي آهيان۔۔۔

اهو ڄامشورو

( اهو ڄامشورو! )

رفــاقتــن جــا ڏينهن گزرنــــدا وڃن ٿا،
جدائـي جـي سرحـد کي ملندا وڃن ٿا،

ڇڏي ســـــــاٿ ســــــاٿي اڏاڻـــــا وڃن ٿا،
هـي محبـت جا مينــار ۽ راڻــا وڃن ٿا،

پريــن پيــار جا پل هي ناهن مدامــي،
هنن مست تنهنجي نگاهن جا ساٿــي،

پکيـــن جــي پـرن تي ويـا پــل اڏامـي،
وري يـــار جانــــي ملـــڻ ڪون ٿينــدو،

۽ تــن جي پيشانـــي ڏسڻ ڪون ٿيندو،
وري زلــــف جــانـــا ڇهـــڻ ڪون ٿيندو،

سويـــري سويـــري هي مهتابي چهرو،
ڪڏهن هاڻ پنهنجو ڏسڻ ڪون ٿيندو،

ڪڏهن هاڻ پنهنجو رهڻ ڪــون ٿيندو،
مگر يــــار ماضــــــي جڏهـــن يــــاد ايندو،

تڏهـــن روح پنهنجــو تہ بيتـــاب ٿينــدو،
جڏهن يـــاد پنهنجي پيــــارن جي اينـــدي،

تڏهن يـــاد تــن جي روئــــاري تـہ ويندي،
وڃون ٿا حسينن جون شامون ڇڏي اڄ،

عقابـــــي شرابــــــي نگــــاهون ڇـــــڏي اڄ،
۽ مخمـــور ســـاريون هوائـــون ڇڏي اڄ،

ڇڏي ٿا هلــون اڄ حسـن جو هنـــدورو!
اهو ڄامشـــــــــورو، اهو ڄامشـــــــــورو.!

Leave a comment

Posted by on July 12, 2015 in Poetry, Sindhi Poetry


تنهنجي تڪ تيز نگاهن کان بچو ڪو ڪونهي

تنهنجي تڪ تيز نگاهن کان بچو ڪو ڪونهي
(استاد بخاري)

Ustad Bukhari

تنهنجي تڪ تيز نگاهن کان بچو ڪو ڪونهي
ڇو تہ هر تير لڳو ٺيڪ، گٿو ڪو ڪونهي.

عشق جي آڳ ڪچهري کي بنايو آوي
جو هتي آ سو پڪو آهي ڪچو ڪو ڪونهي

سونهن ۽ نينهن جي سڀ ڪنهن کي سڃاڻپ آهي
ايترو يار صفا ٺوپ انڌو ڪو ڪونهي.

ڪو ڳري پيو، ڪو ٻري پيو، ڪو ڪري پيو آهون
تنهنجي پاڙي ۾ سڄي رات ستو ڪو ڪونهي.

عشق جو آند نڪو پاند ٻڌون ٿا استاد
سونهن جي ذات نہ ڪا پات پتو ڪو ڪونهي.

Leave a comment

Posted by on April 5, 2015 in Sindhi Poetry


The Great Dictator’s Speech

The Great Dictator
(Charlie Chaplin)


I’m sorry, but I don’t want to be an emperor. That’s not my business. I don’t want to rule or conquer anyone. I should like to help everyone – if possible – Jew, Gentile – black man – white. We all want to help one another. Human beings are like that. We want to live by each other’s happiness – not by each other’s misery. We don’t want to hate and despise one another. In this world there is room for everyone. And the good earth is rich and can provide for everyone. The way of life can be free and beautiful, but we have lost the way.


Greed has poisoned men’s souls, has barricaded the world with hate, has goose-stepped us into misery and bloodshed. We have developed speed, but we have shut ourselves in. Machinery that gives abundance has left us in want. Our knowledge has made us cynical. Our cleverness, hard and unkind. We think too much and feel too little. More than machinery we need humanity. More than cleverness we need kindness and gentleness. Without these qualities, life will be violent and all will be lost….

Read the rest of this entry »


Posted by on June 26, 2014 in Mixed


رهجي ويل منظر ـ طارق عالم ابڙو

Tariq Alam Abro

ان زماني ۾ نظر آئي هئينءَ جڏهن شرٽ جا مٿيان بٽڻ
بند ڪرڻ سدائين وساري ويهندو هئس. جڏهن مان ’ڪلين
شيؤ‘ هوندو هئس، ۽ جڏهن مون وٽ رڳو ٻه پينٽس ۽ چار
شرٽس هونديو هيون.

توکي تنهنجو ڪلاس فيلو ۽ تنهنجي پيءَ جو اسسٽنٽ،
فيڪلٽي گهمائي رهيو هو. هن چيو هو:

’هي پوليٽيڪل سائنس جو ڊپارٽمينٽ اٿئي.‘

تنهنجي آڏو اچي ويو هئس؛ ان مهل مون سان نصير به
هو. تو ڪنڌ کڻي مون ڏانهن نهاريو هو ۽ مون ڪنڌ
جهڪائي. تنهنجين سنهين فريمن واري نظر جي عينڪ
پٺيان وشال پر اداس نيڻ منهنجي چهري مٿان ’اسٽاپ
فريم‘ ٿي ويا هئا. قد ۾ مون کان ڇهه انچ ننڍي
هوندينءَ. تنهنجن ’يو‘ شيپ وارن ۾ بي انت ’ڪروز‘
هئا. مون کي ياد آهي ته توکي سائي رنگ جو پهراڻ
پيل هو. جنهن مان تنهنجون ٻانهون ڪلهن تائين
ڌنڌليون پئي نظر آيون.
Read the rest of this entry »


Posted by on June 24, 2014 in Novels


سنڌ کي انارڪيءَ کان بچائڻ جي ضرورت! – جامي چانڊيو

سنڌ کي انارڪيءَ کان بچائڻ جي ضرورت!
(جامي چانڊيو) 


عوام جو شعور جڏهن سياسي عمل يا ڌارا ۾ سموئجي، تبديليءَ جو ذريعو نه بڻجي سگهندو آهي يا عوام کي رياست ۽ سياست مان اتساهه ناهي ملندو يا گهربل نتيجن جي اميد ناهي هوندي ته پوءِ سماج انارڪيءَ يعني نراجيت جي ڌٻڻ ۾ ڪِرڻ لڳندا آهن. موجوده سنڌي سماج جي ڪيفيت به ڪجهه اهڙي نظر پئي اچي ۽ ان تي نه رڳو سنجيدگيءَ سان غور ڪري ان جي پرک ۽ پروڙ ڪرڻ جي گهرج آهي پر ان لاءِ گهڻ طرفي حڪمت عملي پڻ ٺاهڻ جي ضرورت آهي. ان ڏس ۾ مان ٽن نقطن تي پنهنجي راءِ ڏيڻ گهران ٿو ته جيئن سنڌي سماج کي انارڪيءَ جي وَبا کان بچائي سگهجي. اهي ٽي اهم اشو يا نقطا هيٺين ريت آهن:

(1) هنن چونڊن ۾ ماڻهن ۾ ڪو وڏو اتساهه نظر نه ٿو اچي، سياسي پارٽين به عوامي سطح تي ڪا وڏي مهم نه هلائي آهي ته ان جا پنهنجا سبب آهن پر اهم ڳالهه اها آهي ته سنڌي عوام ۾ هن ڀيري ڪو وڏو جوش، اتساهه يا تحرڪ نظر نه ٿو اچي. ان جو سبب اهو آهي جو ڪجهه قومپرست، وطن دوست ۽ عوام دوست اميدوارن کي ڇڏي باقي مجموعي طور پارلياماني پارٽين طرفان اهو ئي طبقو چونڊن ۾ بيٺو آهي،

Read the rest of this entry »

Leave a comment

Posted by on May 2, 2013 in Articals


دنيا جون مختلف لنڊا بازارون – الطاف شيخ

دنيا جون مختلف لنڊا بازارون
(الطاف شيخ)


اسانجو ڊرائيور مون کان اڌ ڏينهن جي موڪل وٺي پنهنجي ڇهن سالن جي پٽ لاءِ صدر مان اسڪول بئگ وٺڻ لاءِ ٿي نڪتو ته، مون چيومانس، ”آچر بازار مان ڇو نٿو وٺين، جتان توکي سستو به ملي ويندو ته مضبوط به.“

”نه سائين آئون لُنڊا جي شئي نٿو وٺڻ چاهيان.“ هن وراڻيو.

”پر اڄڪلهه ته وڏا وڏا ماڻهو ۽ فارينر لُنڊا جون شيون خريد ڪندي نظر اچن ٿا.“ مون کيس چيو پر هن تي ڪو اثر نه ٿيو. اسانجو هڪ مائٽ آچر بازار مان فقط ڀاڄي ۽ ميوا وٺندو آهي، ڪڏهن به ڪا قميص، مفلر، جوراب يا سئيٽر خريد نه ڪندو آهي، چاهي اُهي شيون نيون وڪامجي رهيون هجن. هن جو چوڻ آهي ته، اهي ڪپڙا جيڪي ولايت مان اچن ٿا، انهن ۾ جراثيم ٿين ٿا، اتفاق سان ڪو رُومال يا جوراب وٺندو ته، اهو ٻه ٻه دفعا ڌوئي پوءِ استعمال ڪندو. حيرت ان ڳالهه جي آهي جو اهڙين آچر يا جمعي مارڪيٽن مان هزارين ماڻهو خريداري ڪندا رهن ٿا، جن ۾ مقامي ماڻهن کان علاوه اهي پاڪستاني به آهن، جيڪي ولايت ۾ رهن ٿا ۽ ڪجهه عرصي لاءِ موڪل تي وطن آيا آهن. ڪيترن کي ته آئون سڃاڻان جيڪي هنن مارڪيٽن مان خريداري ڪري ولايت کڻي وڃن ٿا. ان کان علاوه ڊفينس جي آچر مارڪيٽ ۾ ته آئون ڏسندو آهيان ته ڪيترائي فارينر به هوندا آهن.

Read the rest of this entry »

Leave a comment

Posted by on April 28, 2013 in Articals


هن بحران جو ڇيهه ڪٿي ٿيندو؟ – جامي چانڊيو

هن بحران جو ڇيهه ڪٿي ٿيندو؟
(جامي چانڊيو)

پاڪستان جو مجموعي رياستي بحران ۽ سياسي حالتون هاڻي شايد وڌيڪ خوفناڪ مرحلي ۾ داخل ٿي رهيون آهن، گهڻ-طرفي سياسي بحران جو ڦَٽُ هاڻي ناسور بڻجي پنهنجي زهر کي سڄي ملڪ جي سياسي، سماجي، معاشي ۽ نفسياتي رڳن ۾ داخل ڪري رهيو آهي. اڳ پاڪستان ۾ معاشري جا مخصوص حصا غير محفوظ هوندا هئا، پر هاڻي هن ملڪ ۾ ڪو به محفوظ ناهي رهيو، ويندي اُهي به نه، جن کي وردي پاتل آهي. اڳوڻو آمر پرويز مشرف ملڪ جي بحران کي ان سطح تي وٺي ويو هو، جو ماڳهين پاڪستان جو وجود هڪ سواليه نشان بڻجي ويو هو، ان ڪري پرويز مشرف جي دورِ حڪومت، ملڪ کي هڪ ٻه واٽي تي آڻي بيهاريو هو ۽ کانئس پوءِ آيل حڪومت توڙي اسٽيبلشمينٽ وٽ اهو موقعو هو ته هو ملڪ کي بحران مان ڪڍڻ جي واٽ وٺن يا ان کي وڌيڪ وڌائڻ جي! محترمه شهيد بينظير ڀٽو ۽ ميان نواز شريف وچ ۾ ٿيل ’چارٽر آف ڊيموڪريسي‘ جو معاهدو ان ئي تناظر ۾ طئيِ ٿيو هو، جنهن ۾ نظر اهو ٿي آيو ته ملڪ جي ٻنهي ملڪي سطح جي اڳواڻن اهو محسوس ڪري ورتو هو ته هي قصو ائين نه هلندو ۽ جي بنيادي سڌارا نه آيا ته ملڪ جو ڍينگو ڍيري ٿي ويندو. ان معاهدي ملڪ جي سياسي ميدان تي هڪ جزوي اميد پيدا ڪئي هئي ته شايد دور انديشي ۽ فضيلت جو عنصر ملڪي پارلياماني سياست ۾ داخل ٿي سگهي.

Read the rest of this entry »

Leave a comment

Posted by on January 15, 2013 in Articals